تبلیغات
آزادلــو
X
امروز:
آمار سایت
آرشیو موضوعات

صفحات دیگر

نظرسنجی
  • فعالیت پایگاه خبری آزادلو در این یک سال را چگونه ارزیابی می کنید؟

  • پیوندهای خبری مربوط به مغان
    پیوندهای مفید
    نویسندگان

    سایت آزادلو نخستین پایگاه خبری تحلیلی شهرستان مغان (گرمی) میباشد.

    این سایت در سامانه پایگاه های اینترنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ثبت شده است.

    نشریه الکترونیکی آزادلو برای انعکاس اخبار شمالغرب کشور و منطقه مغان شکل یافته است.

    این سایت پیرو قوانین جمهوری اسلامی بوده و وابسته به هیچ حزب سیاسی نمیباشد.

    Email : azadlo.mughan@yahoo.com

    یادش به خیر، بچه که بودیم در کنار آب صاف و زلال رودخانه ی گرمی خاطره می ساختیم برای این روزها. ساحل رودخانه پر بود از درختان بلندی که زیبایی خاصی به منطقه داده بود. اطراف رودخانه سرسبزی و نشاط منحصر به فردی داشت؛ تا دلمان می گرفت می رفتیم بر روی چمن های سبز و تمیز ساحل قدم می زدیم و بازی می کردیم. حتی قسمت هایی از چمن های ساحلی نیز به عنوان زمین فوتبال بچه ها شناخته شده بود. همه چیز برای یک تفریح شاد و جذاب در حد نسل دهه ی شصت مهیا بود. همه می دانستند که این همه نعمت از برکت وجود رودخانه ای بود که از میان دره ی سرسبز شهرمان می گذشت و زمین های اطراف را آبیاری می کرد.

    تا این که روزی پدیده ای به نام صنعت بدون این که خود آن در شهرمان دیده شود تأثیرات عجیبی در این منطقه بر جا گذاشت. یک سال آمدند و هرچه درخت بود بریدند و بردند و دیگر از آن انبوه درختان به جز چندتایشان باقی نماند. اطراف رودخانه رفته رفته شد محل تخلیه ی زباله که تنها قانونی که بر آن حاکم بود این بود که بر روی تل های زباله تابلویی نصب می کردند با این مضمون که: »تخلیه ی هر گونه زباله در این مکان ممنوع است و پیگرد قانونی دارد.« این تنها خاطره ای بود که من از پدیده ی صنعت در ذهن خود دارم. صنعتی که ثمره اش در شهرهای دیگر به بار نشست و سفره اش از نعمت های شهر بی صنعت ما پر شد.

    آب صاف و زلال آن روزها، اکنون محل عبور فاضلاب سیاه است و هدیه ای که برای چند درخت باقی مانده در ساحلش می آورد ، چیزی نیست جز پلاستیک های بد ریخت و رنگارنگ که ساقه و ریشه ی این درختان را گرفته و نمای زیبای آن روزها را تبدیل کرده است به چیزی شبیه خرابه. هر وقت که گذرم کنار این مناظر می افتد، یاد آن روزهای زیبا می افتم و به این فکر می کنم که آن زیبایی ها می توانستند سرنوشتی بهتر از این داشته باشند. مگر ما در کتاب ها نمی خواندیم که، آب یعنی آبادانی؟

    ساحل رودخانه ی گرمی که از روستای تنگ وارد شهر شده و از سمت شمال به طرف روستای بیگ باغی خارج می شود ، یکی از بهترین موقعیت های بالقوه ی گردشگری شهرمان است که در بدترین وضعیت قرار گرفته است. جایی که می توانست محل احداث یک پارک جنگلی بزرگ و زیبا باشد اکنون تنها استفاده اش این است که آشغال و زباله و فاضلاب هایمان را در آن بریزیم و یکی از بدترین مناظر شهری را در آن به نمایش بگذاریم. منطقه ی بزرگی که می توانست محل تفریح و سرگرمی و گذر اوقات فراغت برای همشهریان و مهمانان باشد اکنون شبیه بیماری فراموش شده است که حتی نامی از آن بر زبان مردم و مسئولین شنیده نمی شود.آیا اکنون وقت آن فرا نرسیده است که مردم و مسئولین دست به دست هم شروع به کار کنیم و از آلودگی و تخریب بیش از حد این نعمت خداوندی دست برداریم و در کنار آن برای آبادانی آن دست به کار شویم؟

    کار زیادی لازم نیست. تنها کافی است که مراقب نعمت های خدادادیمان باشیم و به بهترین نحو از آن استفاده کنیم. هزینه ی زیادی لازم نیست اگر بخواهیم زباله هایمان را بر روی نعمت خدادادی نریزیم. زحمت زیادی نمی خواهد پاک نگه داشتن و پاکیزه تر کردن این موهبت الهی و البته اهمیت بسیاری دارد که پشت به بخشش های خداوند نکنیم. در غیر این صورت مسئولیت این بی مسئولیتی با همه ی ما خواهد بود، چه مردم و چه مسئولین.

     گزارش / یاسر فتحی بابی - منتشر شده در نشریه امید اردبیل شماره سوم



    کلیه حقوق مادی و معنوی متعلق به سایت آزادلو میباشد. استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.

    مدیر سایت : علی قاسمیان -09378925816Site Template Design:mohsenmobashergermi@gmail.com